close
تبلیغات در اینترنت
مصادیق غیبت
اطلاعات سايت
نام کاربری :
رمز عبور :

رمز عبور را فراموش کردم ؟
آمار مطالب
کل مطالب : 3928
کل نظرات : 95

بازديد امروز : 322 نفر
بارديد ديروز : 471 نفر
بازديد هفته : 3,488 نفر
بازديد ماه : 7,515 نفر
بازديد سال : 58,977 نفر
بازديد کلي : 126,192 نفر

افراد آنلاين : 2
عضويت سريع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
مطالب پربازديد
علمای اصفهان بازديد : 181
روزنامه ها بازديد : 177
کپسول تیشوک بازديد : 145
عقل آزاد بازديد : 141
نظرسنجي
آیا مطالب سایت مفید است؟




لينک دوستان
آخرین مطالب ارسال شده
پيوندهاي روزانه
حدیث (180)
کدهاي اختصاصي
دوستان سایت

خوش آمدید

پرسش : منظور ازچه سخنانى است؟
پاسخ اجمالی: اگر کسی در نبود شخصی دیگر عیبی از عیبهای او را فاش سازد مرتکب غیبت شده است. همچنین اگر برخی از صفات و ویژگی های آشکار او را به قصد عیب جویی و نکوهش بگوید نیز مرتکب غیبت شده است. اگر شخص وصف یا عیبی را به دروغ به دیگری نسبت دهد، مرتکب گناه تهمت شده است.

پاسخ تفصیلی:  «غیبت» چنان که از اسمش پیدا است، این است که: در غیاب کسى سخنى گویند ، منتهى سخنى که عیبى از عیوب او را فاش سازد، خواه این عیب جسمانى باشد، یا اخلاقى، در اعمال او باشد یا در سخنش، و حتى در امورى که مربوط به او است، مانند لباس، خانه، همسر و فرزندان و مانند اینها.
بنابراین، اگر کسى صفات ظاهر و آشکار دیگرى را بیان کند، نخواهد بود. مگر این که: قصد مذمت و عیب جوئى داشته باشد که در این صورتاست، مثل این که: در مقام مذمت بگوید: آن مرد نابینا، یا کوتاه قد، یا سیاه رنگ یا کوسه!
به این ترتیب، ذکر عیوب پنهانى، به هر قصد و نیتى که باشد، و است، و ذکر عیوب آشکار، اگر به قصد مذمت باشد، آن نیزاست، خواه آن را در مفهوموارد بدانیم یا نه.
اینها همه در صورتى است که این صفات واقعاً در طرف باشد، اما اگر صفتى اصلاً وجود نداشته باشد، داخل در عنوان «تهمت» خواهد بود، کهآن به مراتب شدیدتر و سنگین تر است.
در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: «الْغِیبَهُ اَنْ تَقُولَ فِی اَخِیکَ مَا سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ اَمَّا الْاَمْرُ الظَّاهِرُ فِیهِ مِثْلُ الْحِدَّهِ وَ الْعَجَلَهِ فَلَا وَ الْبُهْتَانُ اَنْ تَقُولَ فِیهِ مَا لَیْسَ فِیهِ»؛ (غیبت آن است که درباره برادر مسلمانت چیزى را بگوئى که خداوند پنهان داشته، و اما چیزى که ظاهر است، مانند تندخوئى و عجله، داخل در نیست، اما بهتان این است که چیزى را بگوئى که در او وجود ندارد).(1)
و از اینجا روشن مى شود عذرهاى عوامانه اى که بعضى براى مى آورند، مسموع نیست، مثلاً گاهىکننده مى گوید: این نیست، بلکه صفت او است! در حالى که اگر صفتش نباشد، تهمت است، نه غیبت.
یا این که مى گوید: این سخنى است که در حضور او نیز مى گویم، در حالى که قدرت بر گفتن آن پیش روى طرف، نه تنها از گناهنمى کاهد، بلکه به خاطر ایذاء، سنگین تر دیگرى را به بار مى آورد.(2)
درباره : حدیث , حدیث از ائمه ,
امتياز : نتيجه : 5 امتياز توسط 3 نفر مجموع امتياز : 15

بازديد : 4
[ دوشنبه 05 آذر 1397 ] [ 20:36 ] [ mohsensilani ]
مطالب مرتبط
آخرين مطالب ارسالي
علامه مجلسی تاريخ : شنبه 24 آذر 1397
اقتصاد، عامل اصلي فرار مغزها تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
سخني با وزير امور خارجه تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
پيش‌خطبه انقلابي تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
شیخ مفید و دفاع تمام قد از شیعه تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
شیوه درست انتقاد کردن تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
7ویژگی‌ یک انتقاد سازنده تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
وحدت حوزه و دانشگاه تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
سلام در قرآن1 تاريخ : جمعه 23 آذر 1397
ارسال نظر براي اين مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
.: Weblog Themes By roztemp :.

موضوعات
اخلاقی
شعر
نهج البلاغه
خبری
اعتقادی
حدیث
سیاسی
قرآن
علمی
تاریخی
حوزه علمیه
متفرقه
اجتماعی
دفاع مقدس
احکام
فیلم
قوانین
بیانات مقام معظم رهبری
معرفی کتاب
فرقه ها
سپاه پاسداران
جست و جو